INHOUD mei 2008: de artikels in archief mei 2008

1. Burgerij toen: “psychopaat!” Nu: ”Trouw gebleven aan idealen”
In verband met alle bilans en analyses die worden gemaakt over mei ’68 blijkt dat de burgerij met verbazing en schrik het ontstaan waarnam, in Europa, van nieuwe en hernieuwde communistische organisaties: “de maoïsten !” Sommige organisaties, of toch hun woordvoerders die toen aan de wieg stonden toen van die “nieuwe” marxistische organisaties stellen de burgerij nu gerust. Kris Merckx, die de burgerij in ’75 nog probeerde te interneren, mag nu ongestoord het reformisme prediken dat Ludo Martens nog bij hem bestreedt in 1968.
Dit zal ik aantonen, waarbij ik gebruik zal maken van de volgende tekst waar van ik in het kader van dit artikel (hier te lezen) nu grote stukken zet. Hierin bestrijdt Ludo Martens o.a. opvattingen en standpunten die NU door kaders zoals Boudewijn Deckers, Peter Franssen en Herwig Lerouge worden ingenomen.
Het gaat om Marxistische Studies no 29,1996,“ Omtrent enkele aspecten van de strijd tegen het revisionisme”, Ludo Martens (tekst volledig te downloaden op marx.be).
2. Wat was `mei `68'?(deel 1)
Een journalist van wat normaal een "burgerlijke" krant wordt genoemd (Mia Doornaert in De Standaard in de Weekend-katern van 3-4 mei 2008)maakt een vergelijkbaar bilan/analyse van "mei 68" als de woordvoerder van een organisatie , onstaan uit die opstandige periode(Kris Merckx van de PVDA van België in DEZELFDE Standaard). De betreffende organisatie en de betreffende woordvoerder zouden vroeger in de kolommen van die krant uitgescholden worden als "maoïstische secte", relschoppers, psychisch gestoorden….
Nu die woordvoerder (en zijn organisatie) teruggekeerd zijn tot de reformistische school, wordt het hem toegestaan ongeveer een bilan/analyse te geven van mei 68 die in feite niet veel verschilt van die van de "burgerij.
Hun analyses verschillen slechts licht. Mia Doornaert spreekt niet van “socialisme” omdat zij géén radikaliserende jongeren wil recupereren in een uiteindelijk reformistische organisatie:
- 'mei 68'is een term die een aantal jaren van protest en radikalisering bij vooral jongeren dekt. Het resultaat zijn groepen die zich blijven engageren voor revolutionaire veranderingen. Dit blijkt uiteindelijk sectair, dogmatisch en onrealistisch te zijn.
- Een ander resultaat van al dat massaprotest waren hervormingen en verbeteringen die nu nog verworvenheden zijn. Revolutie en massageweld zijn nu uit de tijd. We moeten werken/mobiliseren voor graduele verbeteringen en hervormingen. Dat is de weg naar een mogelijk socialisme. (Vergelijk zelf Mia Doornaert en Kris Merckx hier in dit artikel)
3. Wat was mei '68? (deel 2)
Kris Merckx citeren uit de Standaard en daar conclusies aan verbinden, is dat vooringenomen? OK, laten we eens zien welk bilan enkele nationale kaders van de PVDA maken op hun eigen website. Van die twee kaders is er één, Herwig Lerouge, die er zeker zolang bij is als Kris Merckx.
Solidair.org 29 april 2008, "Mei 68 maakte een einde aan een autoritaire samenleving", David Pestieau en Julien Versteegh interviewen Herwig Lerouge, nationaal kader van de huidige PVDA en medeoprichter van AMADA die "de voorloper van de PVDA wordt genoemd". Lees en vergelijk zelf in dit artikel.
4. Wat was mei '68? (deel 3)
Enkele conclusies die de “nieuwe” revolutionairen in 1968 trokken:
De voorhoede-elementen van de arbeidersklasse moeten zich organiseren in een revolutionaire voorhoede-organisatie. Intelectuelen en andere mensen afkomstig van de burgerij en kleinburgerij die wellicht vroeger dan veel voorhoede-elementen binnen de arbeidersklasse, tot dit besef zijn gekomen en willen bijdragen in de uitbouw van de voorhoede-organisatie van de arbeidersklasse MOETEN zich persoonlijk INTEGREREN IN DE ARBEIDERSKLASSE.
We kunnen dit lezen in enkele stukken uit "Een kwarteeuw mei '68", (EPO) dat nu nog altijd "aanbevolen lectuur" is en te koop op de website van de PVDA.
Deze bilanpunten zeker altijd verdedigd en benadrukt door voormalig voorzitter van de PVDA, Ludo Martens, verdwijnen naar de achtergrond, worden met vage bewoordingen "omschreven" als men er niet onderuit kan komen om ze te vermelden, door de leiding van de sinds 2004 “vernieuwde” PVDA. Bij de nieuwere en jongere leden en kaders van de PVDA worden ze door de “oudere” kaders, uit hun collectief bewustzijn gehouden.
Eén voorbeeld van mede-oprichtende kaders van AMADA en de PVDA die wellicht nooit zijn burgerlijk nationalistische en zelfs anti-communistische opvattingen heeft afgelegd is Boudewijn Deckers. Zo staken bepaalde opportunistische opvattingen OPNIEUW de kop op in de PVDA. Boudewijn Deckers kon zo perfect hierbij “aansluiten” om zijn regelrecht revisionistische lijn in de PVDA te ontwikkelen. (lees meer hier in dit artikel)

INHOUD april 2008: de artikels in archief april 2008

1. Anti-Mertens(22):Peter begin met ”De Grote Bocht” (truk geleerd van Boudewijn Deckers)
Peter gaat nu verder met een uitwijding over “de partij van Europees links” en concludeert dat er nergens bij de partij van Europees Links “enige verwijzing naar het privé-bezit van de productiemiddelen, de inherente economische crisissen van dit systeem, de moordende concurrentie van de monopoliebedrijven, de herverdeling van de wereld door de grote imperialistische machten te vinden” en “is er ook geen nauwkeurige analyse te vinden van de oprichting van de Europese Unie of van de sterke hand van de Europese Ronde Tafel van Industriëlen achter dit project.” En hij besluit: “Ook zul je vruchteloos zoeken naar enige verwijzing naar een strategie van sociale revolutie."
Zo zou dus de partij van Europees Links een reformistisch project zijn in tegenstelling tot de PVDA van Peter Mertens waar er wél “verwijzing naar het privé-bezit van de productiemiddelen, de inherente economische crisissen van dit systeem, de moordende concurrentie van de monopoliebedrijven, de herverdeling van de wereld door de grote imperialistische machten” zou zijn. De PVDA zou dus WEL revolutionair en marxistisch zijn omdat ze “een nauwkeurige analyse van de oprichting van de Europese Unie of van de sterke hand van de Europese Ronde Tafel van Industriëlen achter dit project” heeft en zeker een “verwijzing naar een strategie van sociale revolutie.” MAAR…

Emile Vandevelde, leider van de Belgische Werklieden Partij begin 20ste eeuw, “verwees” OOK wel naar de noodzaak (ooit in een verre toekomst?) van de “diktatuur van het proletariaat”. Dit maakte van de BWP géén revolutionaire partij! Volg de redenering van Peter Mertens zelf hier. Deze uitwijding over “de partij van Europees Links” is echter een aanzet voor Peter’s lange redenering in het volgend artikel.
2. Anti-Mertens(23): Peter Mertens “schept” tegenstellingen om zichzelf dan aan de “goede” kant te plaatsen
Ik geef hier eerst een héle lange redenering van Peter Mertens weer. Volgens Nadine Rosa Rosso (zo leert ons toch het citaat dat Peter Mertens geeft van har) was de lijn ooit van de PVDA dat “deelname aan naoorlogse burgerlijke regeringen de kern uitmaakt van het revisionisme.” En dit zou zij verkeerd vinden, zegt Peter Mertens.
Hij stelt dat Nadine twee diskussies bij elkaar voegt. Er is het eerste debat over de strategie naar socialistische revolutie tijdens en wel onmiddelijk na de bezetting.
Vervolgens, zegt Peter Mertens, “Hoe dienen de communisten op te treden tegen het Marshallplan en tegen andere Amerikaanse voorstellen die de Europese landen van de VS afhankelijk maken? Dat is de vraag uit het tweede debat."
Dan besluit Peter Mertens “De eerste kritiek op het revisionisme betreft dus geenszins verkiezingsuitslagen en regeringsdeelname. Het gaat over de strategie van de socialistische revolutie en over de illusies in het karakter van een nationaal-democratische bevrijding.”
Peter Mertens verlegt de diskussie van de essentie (strijd voor revolutie, hoe? En over de ontwikkeling van het revisionisme binnen de Derde Internationale –die uiteindelijk door Stalin ontbonden wordt) naar “Wat voor parlementarisme moeten de revolutionairen voeren”. Dit is te vergelijken met de tactiek om het bilan dat op een bepaald moment over de gehele partijwerking in een bepaalde periode moet worden gemaakt TE VERVANGEN door een bilan over de laatste verkiezingen en de verkiezingscampagne van de partij (hetgeen dan weer wordt beschouwd als een bilan van de werking van de partij in het algemeen) Dit is een vorm van opportunisme.
Peter Mertens stelt een bepaalde bestaande concrete opvatting - over de staat, over de rol van verkiezingen, over een antiimperialistische islamitisch verzet - voor als “reformism” als het duidelijk het marxisme verwerpt of “revisionisme” als het zich presenteert als “revolutionair” of “marxistisch”.
Hij stelt hier dan zogenaamd diametraal tegenover een antwoord van “de echte marxisten” (gestaafd met citaten van Marx, Engels en Lenin). Maar als men het goed bekijkt is ZIJN standpunt niet echt TEGENGESTELD aan het bestreden standpunt OFWEL geeft hij GEEN antwoord op wat nu wel de STRATEGIE van de “echte marxisten” moet zijn.
Peter Mertens is een kei –dat heeft hij van Boudewijn Deckers geleerd – in het héél misleidend te bepalen “waar de diskussie, of de tegenstellingen over gaan” Hij heeft iets waarvan hij op voorhand wil stellen dat de PVDA héél revolutionair, héél marxistisch in is; zoekt dan bij “tegenstander” formuleringen en citaten die in tegenstelling hiermee zouden staan én zoekt de citaten bij Marx en Lenin die de PVDA lijken te bevestigen. Ipv dialectisch-materialist te zijn bouwt hij een héél metafysische-idealistische construktie op.
En het probleem van “verkiezingsuitslagen en regeringsdeelname” (nou nou, Petertje!) stelt zich NU voor de PVDA. Het probleem van enig revisionisme bij een eventuele socialistische revolutie… DAT probleem stelt zich voor de PVDA in een verre toekomst , waarbij Peter Mertens wellicht denkt: “Dan ben ik er al lang niet meer….!" Lees hoe Peter Mertens zijn idealisme probeert te verkopen als "marxisme" in dit artikel.
3. Anti-Mertens (slot): Peter Mertens en Boudewijn Deckers “verdedigen” hun keuze voor de burgerij
Dit is het laatste artikel in de reeks Anti-Mertens, waarin ik stel waarom Peter Mertens uiteindelijk zijn boekje geschreven heeft en waar zijn hele redenering (met bochten) naar moesten leiden. Hij bewijst hier welk een goede leerling hij is van Boudewijn Deckers.
Waarom zo beklemtonen dat de PVDA marxistisch is en revolutionair en dat ze zich nog altijd prioritair probeert in te planten in de grote bedrijven en andere werkerconcentraties? Het dient om al het activisme van de leden in de vakbonden en de bedrijven, waarvan men MEENT (als men het “marxisme” van Peter Mertens mag geloven) dat het de revolutie dient, met veel marxistische en pseudo-revolutionaire fraseologie…. te richten op betere resultaten bij VERKIEZINGEN en het behalen van VERKOZENEN OP ALLE NIVEAUS.
Héél het boekje van Peter Mertens is een pseudo-marxistische analyse vanuit een pseudo-revolutionair klassestandpunt om te zeggen: “we gaan terug naar de (produktie-)arbeiders in de grote bedrijven, want DAAR kunnen we onze sterkste troeven uitspelen (afkomstig van onze dertig jaren werk), om te zorgen dat er een stabiele stemmen-basis is onder ons kiesgerechtigd doelpubliek (werkers én allen die hun hoofd-inkomen NIET halen uit en of ander vorm van toeeigening van meerwaarde.)”. En dàt is de lijn die Boudewijn Deckers (als hoogste kader) aan de partij oplegt….en iedereen die die (pseudo marxistische, pseudorevolutionaire )lijn niét volgt, die zijn of haar plaats is, volgens zowel Peter Mertens als Boudewijn Deckers, niét in de PVDA.Lees welk een goede leerling Peter Mertens was van Boudewijn Deckers in dit artikel.
4. De arbeidersklasse(1): voor Boudewijn Deckers, hét doelpubliek in verkiezingen
Op Solidair.org, dinsdag, 8 juni 2004:Boudewijn Deckers, dan nog BENOEMD (NIET op een congres verkozen) Algemeen Secretaris van de Partij van de Arbeid van België, schrijf het artikel: "De PVDA en deelnemen aan de verkiezingen Het begin van dit artikel verraadt gelijk de rol die Boudewijn Deckers toebedeelt aan partijleden die als arbeiders werken in een groot bedrijf. Het verraadt ook de rol die hij "de arbeidersklasse" toebedeelt: "potentieel kiespubliek" waar stemmen voor de PVDA te ronselen zijn. Een partijlid moet vooral het IMAGO of PROFIEL van de PVDA uitdragen en dus bijna per definitie OPENLIJK zijn. Deze VOORAF ingenomen opvatting (de arbeidersklasse als potentieel kiespubliek aan wie het IMAGO, het PROFIEL, het radikaal HERVORMINGS-VERKIEZINGS-PROGRAMMA van de PVDA moet worden gepropageerd) licht aan de basis van zijn "marxistisch" analyse over de arbeidersklasse en haar rol, in een ander artikel.
Op Solidair.org, 19 mei 2004, schreef Boudewijn Deckers samen met Tom De Meester (en zo werd Tom door "de leraar" opgeleid inzake toepsssen van het revisionisme): "Welke weg kiest de PVDA na het Resist-avontuur?
Hij geeft ook Peter Mertens de nodige "brandstof" om ZIJN uitgewerkte analyse te schrijven (In principe is de analyse van Peter Mertens dus IDENTIEK aan die van Boudewijn) in de Marxistische Studies No. 72, 29 oktober 2006, verschenen bij EPO, “De arbeidersklasse in het tijdperk van de transnationale onderneming" Zo hoop ik ook voor vroegere medemilitanten duidelijk te maken dat door Boudewijn Deckers er een “toets in de practijk” gefabriceerd wordt op basis van VOORAF INGENOMEN OPVATTINGEN:
"Een slechte verkiezingsuitslag is grotendeels een “toets in de practijk” dat de manier van actief bezig zijn rond het propageren van het PROFIEL dat de PVDA wil hebben als “communistische partij van de 21e eeuw” niet goed is.
De “ toets in de practijk” bewijst dat de manier waarop de PVDA “terug gaat naar de arbeidersklasse” zoals wordt geïllustreerd door “Louis” de juiste manier is" Aan de hand van zijn EIGEN artikels kun je in dit artikel het begin lezen van de ontmaskering van Boudewijn Deckers' revisionisme.
5. De arbeidersklasse(2): Boudewijn Deckers telt het aantal arbeiders in België
Een commentaar van mij op een artikel dat Boudewijn Deckers en Tom De Meester schreven in Solidair… over de arbeidersklasse. Inderdaad dezelfde Tom De Meester die nu het PVDA-kader is die de campagne rond de energieprijzen leidt: "Daling van 21% naar 6% BTW op de electriciteitsprijzen"(hierover zullen we het OOK nog wel eens hebben)
Een uitgebreide 'lezersmail" ergens in 2004…. van "Crazy Horse"
"Welke weg kiest de PVDA na het Resist-avontuur?" van Boudewijn Deckers en Tom De Meester in Solidair van 19-05-2004.
In dit artikel hier te lezen, enkele stukken hieruit, met daaringevoegd enkele bedenkingen van mij.

6. De arbeidersklasse(3): Boudewijn Deckers: tegen sectarisme, terug naar de arbeiders
Een andere nogal uitgebreide "lezersmail" (ik stuurde ook een papieren versie, zelfs met INTERNE koerier, naar de leiding van de PVDA én de redactie van Solidair) Ik stuurde deze, op ergens in februari 2005. Met als titel “Analyse van ACTUEEL kapitalisme en arbeidersklasse nodig voor strategie voor PVDA”
Boudewijn zegt in Solidair van 19 mei 2004: "... "Wij moeten terugkeren naar de bron", zegden onze leden. "Wij moeten de strijd tegen het sektarisme weer opnemen daar waar we ermee gestopt zijn."
De strijd tegen sectarisme weer opnemen wat houdt dat in? In Solidair van 9 februari 2005:
“ We zouden resoluut de strijd van de arbeiders helpen ontplooien tegen de nefaste politiek van de paarse regering. We beloofden naar uw stem te luisteren opdat ons revolutionair werk zo nauw mogelijk zou aansluiten bij wat u in uw fabriek, op kantoor, in uw wijk of vriendenkring hoort. Zodat uw collega's, vrienden en buren zich ook herkennen in de PVDA.
Een zeer ruime raadpleging leverde onze hoofdslogan op. "Eerst de mensen, niet de winst" bleek een geslaagde one-liner te zijn met een klare inhoud: de werkende bevolking heeft een andere maatschappij nodig op basis van een consequent anti-kapitalistisch programma."
"…'Wij werken aan een communisme van deze tijd en concentreren ons op de problemen van de arbeiders'."
Onze leden kozen voor drie hoofdeisen: 'Medicamenten 100% terugbetaald', 'Recht op brugpensioen op 55 jaar met aanwerving van een jongere' en 'Een belasting van 1% op de fortuinen boven het half miljoen euro'. Met die eisen … gingen we samen met u de kiescampagne van mei 2004 in. ….(en) gooiden we ons met diezelfde slogan en eisen in de verdere klassenstrijd…."
Het effect van de opgelegde,volgens mij, revisionistische partijlijn op de hele partij heeft zijn invloed op de partiijwerkingen actief in de wereld van de arbeid. Lees maar het bilan van de staking bij Degussa door Ward Coenegrachts in Solidair van 9 februari 2005. Dit allemaal in dit artikel, hier te lezen.
7. De arbeidersklasse (4):De “praktijk” die voor Boudewijn Deckers NIET “de toets” is
Aan de ene kant maakt, PVDA-kader, Tom De Meester propaganda voor het ordewoord "6% in plaats van 21% BTW op electriciteit".(zie pvda.be en solidair.org) Aan de andere kant schreef hij mee aan het artikel van PVDA-kader Boudewijn Deckers over "de arbeidersklasse" en "de PVDA gaat opnieuw naar de bedrijven".(zie vorig artikel) Er waren vroeger al revolutionairen werkzaam in een deel van de arbeidersklasse dat werkt in "de energiesector". Door de PVDA werden die ooit als voorbeeld gesteld voor de manier waarop haar militanten zouden moeten werken in de arbeidersklasse, als LID van de arbeidersklasse.
Jan Grauwels en Luc Cieters, men zou kunnen zeggen twee "intellectuelen", maakten op een bepaald moment in hun leven de keuze ván hun leven: ze werden mijnwerker tussen de mijnwerkers. Een héél andere keuze die Boudewijn Deckers zelf ooit maakte: "partij-ideoloog worden".
Ik geef hier nu grote stukken uit het boek "De Slag om de Mijnen", (EPO, 1988) om daarna iedere keer de lessen te trekken die ik meen dat er kunnen getrokken worden. Grauwels en Cieters zagen hun politiek en ideologisch werk "als mijnwerker onder de mijnwerkers" vanuit het besef dat er een ander maatschappij dan de kapitialistische mogelijk was. Ze analyseerden dat héél concreet n.a.v. de energiesector en de de energiepolitiek op wereldvlak. Wellicht om in hun dagelijkse diskussies "revolutie" en "socialisme" zo CONCREET mogelijk voor te stellen omdat het dan pas mogelijk is om via hun deelname aan de klassenstrijd van de mijnwerkers het bewustzijn van hun mede-miijnwerkers zo ver mogelijk te kunnen doen ontwikkelen.
Zij zochten ook, levend van de historische ervaringen van de mijnwerkers zelf, naar de mogelijkheden om de mijnwerkers zo strijdbaar en zo massaal mogelijk op zo hoog mogelijke politieke opvatttingen te organiseren. Lees hier het artikel.
8. Arbeidersklasse(5):voorhoede: luisteren, meestrijden en bewustzijn verhogen.
Wat zijn nu "voorhoede-elementen"?
Volgens mij geven Jan Grauwels en Luc Cieters daar een mooi beeld van. Voorhoede-elementen zijn niet degenen die zeggen: "Vertel mij uw problemen, dan zullen wij die verwoorden en er een mooi programmapunt voor uitdenken."
"Hoge gezondheidskosten? Wat dacht je van het kiwi-model?"
"Hoge electriciteitsprijzen? En als wij nu zouden ijveren voor verlaging van BTW op electriciteit van 21 naar 6%?"
Nee, volgens Jan Grauwels en Luc Cieters zijn voorhoede-elementen, mensen die IN de arbeidersklasse zelf staan en wel mensen die werken met de volgende principes: " De drie facetten van onze strijd zijn de volgende. Een: wij werken op basis van een alternatief. Wij hebben principes en een principieel alternatief dat verregaand antikapitalistisch is. "Verregaand waanzinnig", zeiden sommige mensen in de vakbeweging toen we erover begonnen te praten. Twee: wij werken aan de democratie aan de basis. Drie: wij werken aan de democratie in de structuren. Rond 1979 lag de nadruk op het alternatief en de democratie aan de basis.
Nu is de klemtoon vechten voor het alternatief en voor de democratie in de structuur. Als je niet vecht voor democratie aan de basis en in de structuur. is het gedaan met je alternatief." Lees meer erover hier.
9. Arbeidersklasse(6): Lijn Boudewijn Deckers haalde in 2004 overhand op lijn Kris Hertogen
Lijn Boudewijn Deckers:"naar de arbeidersklasse gaan", "naar de bedrijven gaan", betekent als communist in de EERSTE plaats, aanwezig zijn op betogingen, aan de poort of aan de stakingspiketten om propaganda te voeren rond de voorstellen van de partij voor een ordewoord of progammapunt, over een bepaals conflict, regeringsmaatregel. Want dan zeg je in feite: "dit voorstel is, omdat het van de communistische partij komt, het meest radikaalste, het verst gaande programmapunt of ordewoord dat mogelijk is in dit conflict, in de strijd tegen deze regeringsmaatregel." IN FEITE ben je dan het IMAGO of PROFIEL van de partij aan het verkozen. Dat kan alleen maar betekenen: "het werven van stemmen voor de partij in verkiezingen."
Lijn Kris Hertogen:"Naar de arbeidersklasse gaan", "naar de bedrijven gaan", betekent voor een communist: arbeider worden in een bepaald bedrijf en zo definitief zelf lid uitmaken van de arbeidersklasse. IN die arbeidersklasse moet men dan maar proberen deel uit te maken van de voorhoede en als zodanig erkend worden door de mede-arbeiders.
Zou konden Jan Grauwels en Luc Cieters besluiten: " We hadden ook het marxisme bestudeerd en eruit geleerd wat het socialisme concreet kan betekenen. We waren capabel dat aan de mijnwerkers uit te leggen. Zo zijn we ertoe gekomen dat de mijnwerkers na 16, 17 jaar intens werk verstaan: "t Is de Societe Generale die de mijnen sluit'. 't Is geen kunst te zien dat er in de massa ook negatieve kanten zitten. 't Is wel een kunst te begrijpen dat die zaken kunnen weggewerkt worden, en hoe dat moet."
Op basis van het opportunisme van een Peter Mertens, Tom De Meester kon de lijn Boudewijn Deckers in 2004 definitief de overhand halen op de lijn Kris Hertogen. Lees hierover in dit artikel.
10. Arbeidersklasse(7): Wat was "enquetes"doen, wat was toen "massalijn"?
Op het vijfde congres van de PVDA in 1995, heeft Boudewijn Deckers er een revisionistische tekst door gekregen, door politieke onoplettendheid van de meerderheid op het congres (inclusief mezelf!) Die text staat in Hoofstuk III, deel 3 in "Partij van de Revolutie". Elders zal ik nog aantonen hoe de lijn in DIE tekst lijnrecht staat tegenover ANDERE texten van HETZELFDE congres. Die tekst haalt Boudewijn Deckers in 2004 weer boven (waarom hij dit kon doen vertel ik elders nog wel). Hierop is het "enquete-werk" en de "massalijn" die gebruikt wordt om de PVDA verkiezingsaantrekkelijk te maken. In de jaren '80 en ook in de tijd van AMADA, hadden "equetewerk" en "massalijn" een héél ander invulling. Dit blijkt uit de aanghaalde passages uit “De Slag om de mijnen” waar Jan Grauwels en Luc Cieters weer aan het woord zijn en waaruit blijkt of ze de visie van zeg maar, Kris Hertogen hebben overgenomen of die van Boudewijn Deckers! Lees uitgebreid in dit artikel.
11. Arbeidersklasse (8): werken onder arbeiders is, deel ervan uitmaken
Boudewijn Deckers concentreert “werken onder arbeiders” UITEINDELIJK héél subtiel rond “Hoe zorgen voor het overkomen van een goed PROFIEL van de PVDA bij het kiespubliek…. zodat er veel arbeiders op zullen stemmen in verkiezingen” …. En dat PROFIEL overbrengen moeten we zo activistisch en “militant” mogelijk doen.”
Met de overtuiging dat een revolutie ooit moet komen, waarin de arbeidersklasse zo massaal en zo hardnekkig aan mee doet (en leidt) op basis van een zo hoog mogelijke bewustzijn, komt men tot een héél andere “werking onder arbeiders”. ZEKER als men ZELF DEEL UITMAAKT VAN DIE arbeidersklasse. En wat nog méér is: blijkbaar heeft de ideologie en de politieke lijn die Boudewijn Deckers in de PVDA binnenbracht om de PVDA “te vernieuwen” verf gepakt. Want in het stukje uit “ De Slag om de mijnen” dat ik in dit artikel aanhaal, komen namen voor van partij-militanten die nu in de “vernieuwde” PVDA, KADER zijn, dus blijkbaar bereid om de PVDA mee te leiden in “de nieuwe richting” Toen konden ze met hart en ziel meemaken wat het betekent “onder arbeiders werken”. De naam Boudewijn Deckers komt hier niet voor. Hij heeft het blijkbaar dus niet zelf mogen ervaren…..Lees hier in dit artikel.
12. Reactie van “Ron”.
Dit is een bijlage-artikel voor volgend artikel.(no 13)

Ik geef hier grote stukken uit een mail van “Ron”, als reactie op de mail, “Over de "demokratie" en de "partijopvatting" van het 8e Congres van de PVDA van België” met verwijzing naar volgend artikel, die ik rondstuurde op 22 maart. Ik bespreek de essentie van de mail dus in volgend artikel.

13. Twee lijnen inzake “toets in de practijk” “massalijn” en “partijopvatting”
Ik kreeg een reactie-mail op de mail, “Over de "demokratie" en de "partijopvatting" van het 8e Congres van de PVDA van België” die ik rondstuurde op 22 maart en waarin ik het 8^e congres van de PVDA besprak.)
Aangezien dat “Ron”, denk ik, hier standpunten inneem die hetzelfde zijn van véél vroegere mede-militanten die (nog) actief werkzaam zijn in de PVDA (waarvan ik, op order van Boudewijn Deckers, ben UITGESLOTEN) zal ik hierop, in dit artikel, antwoorden
Boudewijn Deckers is als “partij-ideoloog” er blijkbaar ingeslaagd om metafysisch-idealisme te verkopen als zijnde wetenschappelijk socialisme of dialectisch en historisch materialisme: “Ron” neemt volgend IDEE uit zijn hoofd over als feitelijk vaststaande uitgangsstelling: "Je hebt en toont geen enkele band met de praktijk”. Hierop baseert hij dan zijn opvatting over mijn analyse….. In dit artikel de bespreking van Rons mail.
14. Ludo Martens’ marxisme in 1989, Boudewijn Deckers’ revisionisme in 2008.
Op Solidair.org 2 april 2008 20:31, schrijft Boudewijn Deckers “Vragen bij de gebeurtenissen in Tibet”. In het betreffende artikel bewijst Boudewijn Deckers, Nationaal Kader van de “vernieuwde” PVDA, volgens mij, hoe hij echt is. Géén zelfstandig standpunt innemen als communist, géén standpunt innemen als KADER van een communistishe partij. In 1989 heeft Ludo Martens ook het initiatief overgenomen inzake het bepalen van het standpunt van de PVDA over “de gebeurtenissen op het Tien Amenplein” omdat ANDERE kaders (Boudewijn Deckers heeft toen géén artikels onder zijn naam gepubliceerd...) maar héél voorzichtig en met grote slagen om de arm durfden standpunt innemen, “communistische kaders onwaardig”, zo moet Ludo Martens gedacht hebben. Lees meer hier in dit artikel.
15. Ontwikkeling van revisionisme in PVDA als “negatieve leermeester”
Hier kun je doorklikken naar “Het Revisionisme in de Europes Communistische Beweging deel 2a” en “Het Revisionisme in de Europese Communistische Beweging deel 2b” (de tekst die ik hier op het internet zet, moest ik wegens bestandgrootte-problemen in twee kappen.)
Het is een tekst waarin opvattingen en analyses staan die ik vroeger al INTERN opstuurde. De tekst dateert van 2006, ik was al UIT de partij gezet. Ik stuurde die reeds naar de leiding van de PVDA. NU pas zet ik die op internet. Tussen twee haakjes doe ik hierin uit de doeken hoe een UITGEKOZEN tekst van het Vijfde Congres van de PVDA in 1995, die in “Partij van de Revolutie”(EPO) staat in hoofdstuk III, deel 3 gebruikt wordt door Boudewijn Deckers.
In het artikel zelf (hier te lezen) geef ik hiervoor mijn verantwoording. Mijn conclusie is dat de concrete ontwikkelingen IN de partij lméér en méér leidde naar een werking van verkiezingscampagne naar verkiezingscampagne met daartussenin aanwezigheid in strijdsituaties (zonder echte politieke vooruitzichten die verder gingen dan de eerstvolgende verkiezingscampagne). Dit kun je dan weer concreet lezen, in de artikelenreeks De PVDA (2008:”Hervorming eerst, niet socialisme". Mijn analyse die ik eerder maakte (en waar u dus kan doorklikken en lezen) wordt zo volgens mij bevestigd door “in de praktijk getoetste argumenten” aangevuld met politieke studie.
Hierop kwam er GEEN politiek antwoord (of zelfs een politiek geargumenteerde WEERLEGGING)… maar beval Boudewijn Deckers wel tot mijn “uitsluiting”.
Nu constateer ik dat er een algemene ontwikkeling is van revisionisme binnen verschillende Communistische Partijen. Deze ontwikkeling van revisionisme kan ik maar CONCREET voorstellen door dit te allereerst te analyseren van de organisatie die ik zelf goed ken, en waar ik over veel teksten beschik. Dus de analyse van de ontwikkeling van het revisionisme BINNEN de PVDA is bedoeld als “negatieve leermeester”. Lees verder hier over mijn verantwoording.
16. PVDA op congres(2008): een communistische partij van de 21e eeuw?
In een mail verwees ik naar dit artikel, "Analyse in PVDA: geen historisch materialisme, maar revisionisme" op mijn weblog. Daarin haalde ik Peter Mertens (de nieuwe voorzitter van de Partij van de Arbeid van België) aan en hoe hij probeerde te beklemtonen hoeveel de Partij Van De Arbeid van België (in 2008) VERSCHILDE van de Belgische Werklieden Partij (BWP) uit de begin 20ste eeuw. Ik kon volgens mij aantonen dat de ooit communistische PVDA NU IDENTIEK geworden was aan de BWP die ALTIJD reformistisch geweest was. Ik kreeg enkele reacties van (vroegere) mede-militanten. (meer hierover in dit artikel met ruime mogelijkheden om door te klikken naar nog andere artikels.)
Die van “Ron” (lees hier) is een typevoorbeeld. Lees verder het artikel zelf waarbinnen u verder kunt doorklikken.
17. Mao Zedong in “Over de Practijk” TEGEN empirisme
"Ron" schrijft in zijn mail (als reactie op een mail van mij- lees "Ron"'s mail verder hier): "een aantal citaten om de band van de Theorie met de practijk op te frissen" en "citeert" vervolgens o.a. Mao Zedong. Maar in feite gaat het over DRIE citaten die onderling van elkaar gescheiden zijn in de originele tekst van Mao Zedong "Over de Practijk", door grote stukken tekst. Dus hier kiest Ron citaten die moeten bewijzen hetgeen hij als "Algemene waarheid"stelt “Ron” , zonder dat hij dat zo bedoeld, daar ben ik wel zeker van,pleit voor het Empirisme dat Mao Zedong juist BESTRIJDT in “Over de Practijk”
Bij Ron heeft zich een ”verwrongen" visie op “toepassing van het marxisme-leninisme” ontwikkeld.
Dit heeft zich blijkbaar voorgedaan bij véél partijmilitanten, ooit lid geworden omwille van het revolutionair karakter van de PVDA, en die nu nog als lid maar ideologisch kunnen standhouden in een tot-reformistisch-verworden partij. Naast het zichzelf opgeleggen van “suivistisch activisme” heeft de politieke en ideologische inwerking van een kader als Boudewijn Deckers hier schuld aan. Lees hierover in dit artikel (waarin u kunt doorkliken naar nog andere artikels)
18. Reactie van “Ron”
De mail van “Ron” als een bijlage-artikel voor vorig artikel.

Ik geef hier grote stukken weer uit de mail van “Ron”, die hij mij stuurde als reactie op mijn mail, “Over de "demokratie" en de "partijopvatting" van het 8e Congres van de PVDA van België” met verwijzing naar volgend artikel, die ik rondstuurde op 22 maart. Hier dus de mail van Ron.

INHOUD maart. 2008: de artikels in archief maart 2008

1. Anti-Mertens (1):Analyse pseudo-marxisme PVDA-kader Peter Mertens
Het eerste artikel (na de inleiding, zie eind februari ’08) het eerste artikel uit de reeks “Anti-Mertens.
Klik hier naar het ECHTE eerste artikel (de inleiding). Klik hier naar Anti-Mertens(1) Aan het eind van ieder artikel kun je doorklikken naar het volgende artikel in de reeks “Anti-Mertens”.
2.“CAP-vriend” mailde mij (1): artikel CAP over sluiting suikerfabriek Moerbeke.
Het eerste artikel in een reeksje (aan het eind van ieder artikel kun je doorklikken naar het volgende) Een vriend van mij, actief in Comité Andere Politiek stuurde mij artikels over de sluiting van de fabriek Moerbeke, ik reageerde hierop, “CAP-vriend” antwoorde en vroeg aan mij een analyse te maken, eventueel als vorming te gebruiken bij arbeiders en syndicalisten van dat bedrijf. Ik maakte een analyse, o.a. van hetgeen de CAP zelf analyseerde. Dit staat allemaal in de drie artikels. Hierop beloofde “CAP-vriend” te zullen reageren.(die reactie moet nog komen)
Lees hier verder vanaf het begin.
3. Dazhai: "toets in practijk" van Deng Xiaoping's politiek
In voorbereiding van een omvangrijkere analyse van het “pseudo-marxisme” in de analyse van Boudewijn Deckers en Peter Franssen (PVDA-kaders) zet ik hier een hoofdstuk uit een boek van William Hinton op mijn weblog waarin hij héél concreet de invloed van Deng’s politiek “hervorming en opening” beschrijft op de landbouwcommune Datchai. Deze tekst is al duidelijk op zich…..
De tekst is in het Engels, dus maakte ik een inleiding OOK in het Engels.
Lees hier verder het betreffende artikel.
4. Overzicht belangrijkste themas weblog
Ik maakte een voorlopig overzicht van de belangrijkste thema’s op mijn weblog (toen).
Je kunt hier doorklikken om dat te bekijken.
5. Ludo Martens (PVDA-voorzitter) bevestigde mijn amendement voor 4e Congres(1991)
Ik maakte in 1990 een amendement voor het Vierde Congres (1991) van de PVDA (zie artikelenreeks)
Ik kreeg hierop nooit een antwoord, reactie of zelf maar een kritiek of verwerping.
In feite kreeg ik alleen van toenmalig voorzitter Ludo Martens indirect een bevestiging op en een erkenning van mijn amendement. Inderdaad indirect….. in de vorm van zijn laatste hoofdstuk in "USSR - de fluwelen contrarevolutie", Ludo Martens, uitg. EPO, 1991. (p. 295-300): “Maart 1991. Twee breekpunten”
Je kunt het hier allemaal lezen.
6. Dringende oproepen.... nadenken over oorlog
Ik kreeg 2 mails, twee dringende oproepen… Het deed mij nadenken over "wordt het (weer) oorlog?" -zie NA de mails. De oproepen, mijn bedenkingen, je kunt het hier lezen.
7.PVDA geen hamer en sikkel meer? Logisch!
Het logo van de PVDA NA het 8^e congres (2008) bevat geen “hamer en sikkel” meer. Mijn commentaar:” LOGISCH: PVDA-kaders Peter Franssen en Boudewijn Deckers steunen Deng Xiaoping’s afbraak van het bondgenootschap van arbeiders en boeren in China. Lees er over in dit artikel.( je kunt doorklikken naar het aanbevolen artikel. Dit (korte) commentaar over het logo zelf (met de afbeelding van het nieuwe logo vind je hier.
8. Had de BWP ooit “socialistische principes”?(Peter Mertens, PVDA)
Peter Mertens zegt in de congrestexten van het 8^e congres dat de PVDA wil vasthouden aan “socialistische principes” die de BWP (Belgische Werklieden Partij) ook wel ooit had. Maar dat de BWP, vooral na de verkiezingen van 1894 zich wél steeds soepeler ging opstellen maar niet meer vasthield aan die principes. Oordeel zelf of de BWP “ooit socialistische principes had”. Lees hier de stichtingstekst van de BWP zelf.
9. Zoektocht naar “socialistische principes van de BWP” die Peter Mertens ooit zag.
We zijn welwillend, mischien haalde Peter Mertens de verkeerde texten aan uit de verkeerde periode?
Lees hier het Charter van Quaregnon dat in 1894 deel uitmaakte van het programma van de BWP.
Lees en oordeel zelf hier of de BWP misschien TOEN nog “ socialistische principes” had.
10. Analyse in PVDA: Geen historisch materialisme, maar revisionisme
De vorige twee texten waren in feite bijlagen bij de analyse die ik hier maak van een congrestext van het 8^e congres van de PVDA. Ik analyseer “de partijopvatting” in deze tekst. Je kunt het hier lezen en zien welke conclusies ik maak.
11. Studienotas: Over kennis verwerven om handelend de wereld te veranderen
Ik zet eigen studienotas ook op mijn weblog. Dat is makkelijk, dan heb ik ze bij de hand. En iemand anders kan er zijn voordeel mee doen. (of eventueel becommentarieren) Mijn studienotas geven een beeld van hoe ik tot mijn huidige opvatting ben gekomen.
Lees hier de betreffende studienotas over “het wetenschappelijk socialisme” (zoals ik ook mijn weblog heb genoemd, inderdaad)
12. Film AEL over die van Wilders.
Op YouTube verscheen een filmpje als reactie en antwoord op de film Fitna waarin Geert Wilders de Koran criminaliseert. Ik zette die filmpje op mijn weblog. Hoewel het filmpje al spreekt voor zijn eigen, zette ik hier mijn commentaar er nog bij. Bekijk het filmje én mijn commentaar hier.
13. Tibet integraal deel van socialistische opbouw in China
Tegenover de hetze tegen de volksrepubliek in verband met, en de DES-informatie over Tibet, zette mensen (Chinese patriotten? De Chinese overheid, maar dat doet er niet toe) een filmpje op YouTube om hiertegenover in tegenaanval te gaan. Ik zette dit filmpje op mijn weblog, met natuurlijk eigen commentaar erbij. Bekijk het filmje én mijn commentaar hier.
14. Anti-Mertens(21):”Tactiek staat los van (FORMEEL beleden) strategie.”
Bijna het laatste artikel over het pseudo-marxisme van Peter Mertens waarmee hij een “analyse maakt over de rol van de arbeidersklasse”. Hier klikken naar het begin van de artikelenreeks Anti-Mertens.
Hier klikken naar Anti-Mertens(21)

INHOUD feb. 2008: de artikels in archief februari 2008

1. Voorlopige openingstekst van mijn weblog
Iedereen die opkomt voor een rechtvaardig en levenswaardig bestaan voor hem of haar en/of medelotgenoten ontdekt de volgende wetmatigheid van het kapitalisme: de striid van de kapitalisten (over hun onderlinge concurrentie heen)voor de AFBRAAK van het (individueel of collectief) arbeidsloon. Serieuze vooruitgang inzake verbetering van levensomstandigheden, of zelfs maar een status quo afdwingen, kan maar door harde en massale strijd en keert zich TEGEN de belangen van de kapitalisten. Een strijd die zich als doel stelt: de kapitalisten doen betalen van hun winst is eigenlijk een strijd tot VERGROTING van de loonmassa. Rebellen en actievoerders zullen beseffen dat alleen een FUNDAMENTELE verandering van de maatschappij, gebaseerd op het privébezit (in handen de kapitalisten) van de produktie-middelen, de produktiewijze, de produktietechnologie, de distributie en de verkoopswijze van de geproduceerde produkten, de voortdurende AFBRAAK van arbeidsloon en daarmee samenhangende voorzieningen kan doen stoppen. De FUNDAMENTELE verandering bestaat erin om die kleine maar allesbeslissende en zich alles toeëigende klasse te ONTEIGENEN en alle macht te ONTNEMEN. Eenmaal tot dit besef gekomen zullen rebellen en actievoerders de kapitalistische maatschappij willen KENNEN, de strijd en de strategie PLANNEN, de massa van mensen ORGANISEREN en ZELFBEWUST maken. Het kan niet anders of men komt terecht bij wat men historisch noemt: het wetenschappelijk socialisme of het dialectisch en historisch materialisme. Dit wordt ook gevat onder de term: marxisme. (Lees hier verder)
2. Een bedenking
“De globalisering zoals ze nu wordt ingevuld is echter niet ‘neutraal’. Ze is kapitalistisch, dwingend en in de practijk sterk bepaald door de triade VS-Eur-Japan.” (‘De visie van 11.11.11’, de Vlaamse NGO-koepel, 10 juni 2003). Wat is nu eigenlijk kapitalisme? Als economen, industriëlen en politici de (kapitalistische) economie van een land beoordelen gebruikt men vaak de maatstaf: BBP (Bruto Binnenlands Produkt). In wezen gaat het over een onderling meten van of de stijging (evt daling) in de tijd bepalen van de grootte van rijkdom van …. te verkopen, aangekochte of geproduceerde PRODUKTEN( in de vorm van GOEDEREN EN DIENSTEN). Om het wezen van het kapitalisme te analyseren zullen we moeten nagaan: hoe wordt al die rijkdom, al die produkten geproduceerd en hoe wordt die maatschappelijke rijkdom uiteindelijk verdeeld. Zo begint Karl Marx zijn analyse (in “Het Kapitaal”)van het kapitalisme met: “De rijkdom van de maatschappijen, waarin de kapitalistische productiewijze heerst, heeft de vorm van een `kolossale opeenhoping van waren`, waarvan de afzonderlijke waar de elementaire vorm is. Ons onderzoek begint dan ook met de analyse van de waar.” Is die analyse nog altijd geldig? Zoja, wie of wat zijn dan de kapitalisten en wie of wat vormt de arbeidersklasse? Want één van de conclusies van Karl Marx is: “De maatschappij splitst zich steeds meer in twee antagonistische belangrijkste klassen, in de klasse van de kapitalisten en de klasse van de loonarbeiders.” (Lees hier verder)
3. Voorbeeld van revisionistische (pseudo-marxistische) analyse
Boudewijn Deckers, nationaal PVDA-kader, gaat in zijn analyse van het socialisme in China alleen af op zijn indrukken, actuele statistische gegevens en de antwoorden die hij persoonlijk kreeg in China. Dat is empirisme. De economische politiek van de CCP NU is gebaseerd op een analyse van de CCP, of toch van bepaalde kaders in de jaren 1978- begin jaren '80. Die analyses zijn beschikbaar. Het is DAARVAN dat Boudewijn had moeten vertrekken. Nu houdt Boudewijn het bij:" Wij kunnen geen balans maken van de hele Chinese ervaring tot eind jaren '70, noch de latere trouwens." De analyse die Peter Franssen, ook Nationaal PVDA-kader, maakt over China volgt de lijn van Boudewijn Deckers. Peter Franssen én Boudewijn Deckers slagen er niet meer in om voorhoedestandpunten in te nemen rond de verdediging van het socialisme als systeem. Willen zij het nog wel? Net zoals de KPB, en andere communistische partijen in Europa, in de periode van de Koude Oorlog wel de Soviet-Unie “formeel” verdedigden maar, in hun hart niet meer voor de revolutie waren en dus niet meer voor echt socialisme. (Lees hier verder)
4. Over "Hoofddoeken"…
PVDA-kader Tom De Meester had ivm het “hoofdoekenverbod”, als communist de taak en de opdracht om de ECHTE redenen hiervan te “ontmaskeren”. De ECHTE achterliggende reden en DOEL is een “criminalisering” van de islam en de arabische islam-cultuur. Ingegeven door de verscherpte concurrentie omwille van de algemene crisis van het imperialisme, omwille van de acute gevolgen van die crisis IN de imperialistische regios ZELF, MOETEN de imperialisten oorlog voeren. In de arabisch/perzische wereld onstaan er “nationalistische-antiimperialistische” verzetideologiën. En wat binden al die volkeren daar? De cultuur van de islam! Om de bevolking hier bij ons, in Europa, “voor te bereiden” en “warm te maken” voor een kolonialistische/imperialistische oorlog tegen dat arabisch/persisch antiimperialistisch verzet , moet men de islam criminaliseren en zal men op moment van een oorlog de islamieten als “collaborateurs” of als “mogelijke terroristen” vervolgen. Om de eigen bevolking hieraan te doen wennen, is er die ideologische “hetze” tegen de islam en de arabisch/islamitische cultuur. Tom De Meester is “verzoenend” tov de doordachte fascistische hetze tegen alles wat zweemt naar islam. Hij weerlegt niet die ideologie die de burgerij EIGENLIJK wil opleggen aan heel de bevolking: islam –fundamentalisme – terroristen. Want “opstand” tegen het imperialistische neo-kolonialisme of tegen het imperialisme zelf (zoals de werkers in Europa ooit zullen moeten doen) is voor de burgerij ALTIJD “terreur”, net zoals klassenstrijd, revolutie en socialisme. Wellicht merken de kaders van de PVDA bij nog véél werkers er omwille van “objectieve” redenen (“tegen ALLE religieuze simbolen” of “islam OK maar geen FUNDAMENTALISME aub” ,“hoofddoek is toch maar eigenlijk vrouwenonderdrukking”) er nog vooroordelen heersen. Zij vormen echter het KIEZERSpubliek van de PVDA! Daarom nemen de PVDA-kaders vage algemeen aanvaardde formuleringen in de mond of de pen. Dit is opportunisme en doet een communistische partij evolueren naar een reformistische partij. (Lees hier verder)
5. Over "strijd voor herstel koopkracht"
Hoofdredacteur van Solidair, David Pestiau beschrijft de strijd voor herstel van de koopkracht en “durft” radikale zaken te schrijven. Dat is zeggen: "Kijk eens wat de PVDA durft zeggen! Dit zal ze ook ooit durven zeggen als jullie verkozenen van ons in het (federaal?) parlement weten te plaatsen."Maar “koopkracht” is niet hetzelfde als “arbeidsloon”. Door mee te gaan in de diskussie over "de koopkracht", verdoezelt David hier de essentie van het kapitalistisch systeem en de betekenis van "arbeidsloon". Het arbeidsloon: daarvan wordt alles bekostigd wat de werker levend houdt, hem een zeker bestaan verzekerd, zijn gezondheid in stand houdt en zorgt voor de reproductie van werkers. Dus moet hij hiervan betalen: gezondheidszorg, onderwijs, voeding, behuizing en de kosten voor levensonderhoud voor diegenen van zijn klasse die om allerlei redenen hun arbeidskracht niet (meer) kunnen verkopen omdat zij te jong, te oud, te ziek of te gehandicapt zijn. Dus maakt deel uit van dit arbeidsloon, ALLE vormen van afromen van meerwaarde die dan moet dienen VOOR die (vooral collectieve) levensvoorzieningen: dus alle vormen van "patronale lasten" belastingen op winsten of omzet enz… Als men spreekt over "koopkracht" heeft men het alleen maar over de mogelijk van directe aankoop van goederen (en diensten). In feite heeft men het dan alleen maar over het overgebleven individuele gedeelte. Door alleen maar de werkers te verdedigen in hun spontane stakingen om hun gedaalde koopkracht te herstellen, "vergeet" men duidelijk te maken dat het arbeidsloon van de werkers al jàren lang blijft dalen en dat nog blijft doen, zelfs als men "de koopkracht" zou weten te herstellen. Om dit te stoppen moeten de werkers de "onteigenaars onteigenen" Niet in een nog Unitaire of Federaal België, maar in en tegen het Europees staatsapparaat van de Europese monopolies die deze algehele loonsdaling (en dus verhoging van de uitbuitingsgraad) VOORTDUREND organiseert. (Lees hier verder)
6. PVDA in 2008: "Hervorming eerst, niet socialisme" (1 tot 14 - aan het eind van ieder artikel doorklikken naar het volgende)
Ik toon hier aan hoe het 8e Congres een (voorlopig?) sluitstuk vormt van een ontwikkeling die al een tijdje bezig was in de PVDA. Mijn standpunt is dat er een BEWUST verburgerlijkte kern van kaders de PVDA van een revolutionaire partij een reformistische partij wil maken. Deze kern wist dat zij dat maar kon doen, zonder veel scheuringen of/en oppositie, als zij op één of andere manier het democratisch centralistisch partijgbeginsel (dat al vanaf het onstaan van AMADA -Alle Macht Aan De Arbeiders - de voorloper van de PVDA deel uitmaakt van haar organisatorische principes) kon manipuleren. Tot deze kern van bewust burgerlijk geworden partij-kaders behoren Peter Mertens en Boudewijn Deckers. Er zijn ook een deel kaders die schuldig zijn aan het TOELATEN van deze ontwikkeling of die actief hebben meegewerkt aan deze ontwikkeling. Twee kaders die een voor groot deel medeplichtig hieraan zijn: Jo Cottenier en Herwig Lerouge. Zij moesten hier uit het collectief bewustzijn van alle leden, alle politieke richtlijnen, alle politieke strijdnotas bannen, vervat in speeches, voorstellen tot congresdokumenten en boeken van de tot in 1995 nog ACTIEF LEIDEND voorziter Ludo Martens. Ook zijn een groot deel van de partijleden ZELF ook schuldig omdat zij niet zelfstandig en op een correcte manier het toepassen van het wetenschappelijk socialisme hebben weten eigen te maken. Hierdoor vervielen velen in een wat ik zal noemen "suivistisch activisme". Vervallend in politieke apathie konden zij niet meer het opportunisme waarnemen waarvan de bewust revisionistische kern dan weer kon gebruik maken om haar slag te slaan. Een voorbeeld van zo’n kader is: Kris Hertogen. (Lees hier verder)
7. Over "De Grote Sprong Voorwaarts"(China). (1 tot 6 - aan het eind van ieder artikel doorklikken naar het volgende)
In Marxistische Studies 78 (zie op marx.be), "Welke weg slaat China in?", uit 2007schrijft Peter Franssen, kader van de PVDA een "marxistische analyse" onder de titel van "De ontwikkeling van het socialisme in China". Ik wil een analyse maken van het revisionisme dat Peter Franssen hier ontwikkelt. In deze reeks (die met dit artikel beging) gaat het over één punt: het standpunt over de Grote Sprong Voorwaarts. (Lees hier verder)
8. Boudewijn Deckers (secr.gen. PVDA) kiest voor burgerij
Voor Boudewijn is het belangrijk "verkozenen te halen" die dan, zoals de BWP (De Belgische Werklieden Partij), de beschikking hebben over de mogelijkheid van te mobiliseren werkvolk voor haalbare hervormingen die die verkozenen dan kunnen halen in het parlement…: "Het brugpensioen op 55 met aanwerving van een jongere, het kiwi-model en een vermogenbelasting." Boudewijn Deckers was medeoprichter van AMADA en binnen de PVDA de traditionele "nummer 2" . Hij nam ooit ontslag uit de PVDA. Hij kwam op eerder onduidelijke manier terug IN de PVDA, meteen als NATIONAAL kader…en later dus secretaris-generaal. Boudewijn Deckers is de vertegenwoordiger van de revisionistische fractie in de PVDA. (Lees hier verder)
9. 40 jaar na ’68:“Kris Merckx reformist”(zegt Ludo Martens, OOK in ’68)
Veertig jaar geleden stonden Kris Merckx en Ludo Martens tegenover elkaar met ieder HUN antwoord op de vraag: Hoe moeten we ons nu organiseren? Kris Merckx heeft zich niet losgemaakt van zijn opvattingen veertig jaar geleden. Met de hulp van Peter Mertens en Boudewijn Deckers, en de medeplichtigheid van “medestanders uit ‘68”, Jo Cottenier en Herwig Lerouge (en wellicht als “godsgeschenk”, de fysische en psychische onmogelijkheid voor Ludo Martens om nog tussen te komen) is het mogelijk geweest om de PVDA om te vormen tot een partij waartegen Ludo Martens zich TOEN al verzette. (Lees hier verder)
10. Aan mijn broer
Naar aanleiding van een, eigenlijk door mij opgeklopt, meningsverschil met mijn broer naar aanleiding van de impact van vleesproduktie - en dat vlees moet verkocht en dus geconsumeerd worden – op de “opwarming van de aarde”: …“Je zei vervolgens iets als: ‘ Het komt erop de consumptie-wijze te veranderen om…..’ Waarop ik je bijna onderbrak om te zeggen:’ Nee, het is in de eerste plaats de PRODUKTIEWIJZE die moet veranderen.’……”(Lees hier verder)
11. Artikel overgenomen van AEL België
Ik neem dit artikel over omdat ik er zelf argumenten in vind voor de analyse die ik zelf maakte rond het hoofddoekenverbod (naar aanleiding van de reactie van PVDA-kader Tom De Meester hierop – zie mijn artikel op 11 februari “Over hoofddoeken…”) Ik vind dat de AEL een héél doordachte analyse maakt die het waard is om door iedereen gelezen te worden. (Lees hier verder)
12. Anti-Mertens (inleiding):Analyse pseudo-marxisme PVDA-kader Peter Mertens (1 tot 24 - aan het eind van ieder artikel doorklikken naar het volgende)
Om basismilitanten gerust te stellen, de PVDA INTERN bij elkaar te houden, en om de strijdbare werkers die op zoek zijn naar een revolutionair alternatief OOK te winnen moeten PVDA-kopstukken zoals Peter Mertens duidelijk maken dat de fundamentele marxistische en revolutionaire opstelling bij de PVDA, ook bij de VERNIEUWDE PVDA (van 2008), nog altijd hetzelfde is gebleven. In zijn publikatie “De arbeidersklasse in het tijdperk van de transnationale ondernemingen” (Marxistische Studies no 72, 2002, EPO, hangt Peter Mertens, een beeld op van de revolutionaire partij die de PVDA (nog) zou moeten zijn, gericht op de arbeidersklasse. Hij analiseert op zogenaamd “marxistische” wijze, in tegenstelling tot de “reformisten” en “revisionisten” die volgens hem o.a. gewezen PVDA-kaders Nadine Rosa Rosso en Luk Vervaet zijn, dat de “arbeidersklasse nog altijd de revolutionaire klasse” is. Doordat hij als Nationaal Kader van de PVDA de bovenstaande “belijdenis”doet, “bewijst” dat volgens hem dat de PVDA (in België dan toch) de enige consequent marxistische revolutionaire partij is. Indirect roept hij zo op dat men deze erkenning kan bevestigen… door in het kieshokje op de lijst van PVDA-kandidaten te stemmen. Nu is de lijn van Peter Mertens en dus ook die van de PVDA, volgens mij, verre van revolutionair, de analise zeker niet marxistisch. Mijn analyse is dus de antithese van die van Peter Mertens. Dus noem ik MIJN boekje/brochuurtje/pamflet (of nu de artikelenreeks) : “Anti-Mertens”. (Lees hier verder)
13. Studienotas: loonarbeid en kapitaal
Op mijn weblog zal ik ook eigen studienotas zetten. Die liggen vaak aan de basis voor de analyses die ik maak(-te) evenals van bepaalde conclusies. De notas zijn vaak MIJN keuze van grote stukken uit, MIJN samenvatting van bepaalde boeken. Hier een samenvatting van een boek van Karl Marx waarin hij de belangrijkste algemene wetmatigheden en ontwikkelingswetten van het kapitalisme uitlegde. (Lees hier verder)
13. Reacties op een mail van mij: “Revisionisme” en “reformisme” in de PVDA is een verwijt ten onrechte” In een tweede artikels beantwoord ik die reacties.
Ik verzond een mail (Onderwerp: Aan degenen die zich nog altijd communist noemen…) mét bijlage, naar een aantal leden en kaders binnen de PVDA. Ik kreeg reacties hierop. Ik plaats twee type voorbeelden van reactie met een (fictieve) naam) op mijn weblog. Ik vind deze reacties interessant, omdat ze komen van leden van de PVDA die zich nog overtuigd marxist noemen en voelen. Zij menen dat ik dwaal met mijn verwijten over revisionisme bij PVDA-kaders en mijn “gestook” tegen reformisme in het (actie-)programma van de PVDA. Geïnteresseerde lezers kunnen zich nu eerst zelf een idee vormen…. In een tweede artikel antwoord ik op die reacties. (Lees hier verder)

Hier klikt u door naar de inhoud van de maand hierna.